انجام شده بود براى ابو بكر نوشت كه : « اما بعد ، خداوند تبارك و تعالى اسمه ، عقل دشمنان ما را به سبب » « شرابى كه از روز خورده بودند ببرد و موكبشان را بشكست و سوى » « خندقشان حمله برديم و ديديم كه همگيشان مست بودند و همه را بكشتيم » « بجز اندكى كه گريختند و خدا حطم را بكشت . » ابو بكر به پاسخ او نوشت : « اما بعد ، اگر از بنى شيبان بن ثعلبه چيزى شنيدى كه گفتهء » « شايعه سازان را تاييد كرد سپاهى سوى آنها بفرست و لگدكوبشان كن تا پراكنده » « شوند و ديگر فراهم نشوند و شايعه پديد نيايد . » سخن از ارتداد مردم عمان و مهره و يمن ابو جعفر گويد ، در تاريخ جنگ اينان با مسلمانان اختلاف هست در روايت محمد بن اسحاق هست كه فتح يمامه و يمن و بحرين و فرستادن سپاه سوى شام به سال دوازدهم هجرت بود . ولى در روايت ابو الحسن مداينى از مطلعان شام و عراق چنين آمده كه همهء فتحها بر ضد مرتدان به دست خالد بن وليد و ديگران به سال يازدهم هجرت انجام گرفت مگر حادثهء ربيعة بن بجير كه به سال سيزدهم هجرت بود . قصهء ربيعة بن بجير تغلبى چنان بود كه وقتى خالد بن وليد در مصيخ و حصيد بود ، ربيعه با جمعى از مرتدان قيام كرد و خالد با او جنگيد و غنيمت و اسير گرفت و دختر ربيعه جزو اسيران بود كه همه را پيش ابو بكر رحمه الله فرستاد و دختر ربيعه به على بن ابى طالب رسيد . و قصهء عمان چنان بود كه در روايت ابن مجيريز آمده كه لقيط بن مالك ازدى